vrijdag 17 december 2010

Horizon





Met deze ben ik zelf niet zo tevreden; vooral de verhoudingen van het landschap en de man, en ook de verhoudingen van de man zelf zijn ietwat vreemd.
Maar wel goed om eens wat anders te proberen, qua verf en qua voorstelling.

donderdag 16 december 2010

Surplusses







Zoals ik in mijn vorige bericht al zei, doe ik ook iets met schilderstape, bij het verven. De schilderijen die ik tot nu toe heb gemaakt, zijn voornamelijk op losse schilderdoeken geverfd (dus zonder spieraam). Ik knip dan gewoon het stuk af dat ik nodig heb, en plak met tape een ongeveer rechte vierhoek af.
Wat je dan achteraf overhoudt, zijn vier stukken tape die onbewust gedeeltelijk ook meegeverfd zijn. Deze 'rest', is voor mij misschien wel interessanter dan de schildering zelf.. Ik vind de stukken tape erg mooi, ik wil dit nog verder onderzoeken en ermee spelen.

Mari Storm













Het artikel in Vrij Nederland over deze man vond ik erg mooi. Het vertelde zijn levensverhaal; het is een gewone, onbekende man, maar hij heeft een bizar en mooi leven geleid. Zijn naam vond ik ook mooi: Mari Storm. Voordat hij werd geboren, was zijn zusje Marie overleden; hij moest eigenlijk zijn zusje vervangen en heette in eerste instantie Marie. Later heeft hij het zelf veranderd naar Mari, met de nadruk op de a.

In de detailfoto's zie je dat ik probeer structuur aan te brengen op het doek; met kattenbakgrind en grove verfklodders. Dit doek heb ik ook eerst beplakt met dunne en dikke schilderstape, in verticale lijnen. Hiermee wil ik nog wat gaan experimenteren, door het eraf te halen en op een doorzichtige plaat te plakken. Door deze plaat dan voor het schilderij te zetten, krijg je eigenlijk een schilderij in twee dimensies.

Suspect





Een krantenartikel in de Spits onderweg trok mijn aandacht. De compositietekening bij het artikel, van de verdachte in een verkrachtingszaak, trok eigenlijk vooral mijn aandacht.

Mr. Chicken





Op weg naar school bleef er een Kentucky Fried Chicken-zakje aan mijn schoenzool hangen... Dat heb ik toen natuurlijk meegenomen.

dinsdag 14 december 2010

The checkered boy



Dit plaatje vond ik in Vrij Nederland; ik lees in de trein op weg naar school vanalles, en vind daar enorm veel beelden die ik als aanleiding kan gebruiken. Toevallig had ik nu een keer dit blad gekocht, om artikelen te zoeken voor Politieke Filosofie.



Deze jongen had zo'n aparte vorm en uitdrukking, dat ik besloot dit plaatje als vertrekpunt te nemen voor een schildering.

Cuckoo's nest



Bij het boekwinkeltje, waar we naar binnen gingen in Steenwijk (Fryslan), heb ik voor 1 euro een boek gekocht; One flew over the Cuckoo's Nest van Ken Kesey.



De foto van Jack Nicholson op de kaft, was het grove uitgangspunt voor deze schildering. Ik wil niet per se een realistisch, gelijkend portret maken; ik neem heel losjes wat lijnen van het gezicht over, en vul dan zelf in, ga ermee spelen.

Haren kammen













De drang om te reizen, nieuwe plekken te zien en nieuw mensen te ontmoeten is er altijd. De vervreemding van een nieuwe plek, een nieuw persoon, prikkelt mij, geeft mij energie en op zo'n moment leef ik ook echt in het moment.

Je hoeft daarvoor niet per se naar een nieuwe plek; ook thuis en onderweg naar school vind ik allerlei nieuwe dingen, die er de dag ervoor nog niet waren.

Ook vind ik het leuk om te verzamelen; vorige week scheurde ik ineens een foto van een jongetje uit een tijdschrift; 'dit is mijn vertrekpunt voor een schildering!' dacht ik... Vanaf dat moment ben ik eigenlijk begonnen met schilderen.

Vanuit een aanleiding in mijn context, probeer ik een eigen beeld te scheppen. Op dit moment vind ik mensen/personen het meest fascinerend; natuur en landschappen komen wellicht later nog aan bod...

Mijn vriend was vorige week zijn haren aan het kammen, ik vond het interessant en schoot wat plaatjes. Vanuit hier is mijn fantasie gaan werken en heb ik een week rondgelopen met beelden in mijn hoofd van een meisje dat haar haren kamt.

Hieronder zie je hoe ik dat uiteindelijk heb geschilderd...
Eerst op drie smalle a4tjes, daarna een keer op een groter doek (ongeveer 100x70)









Natuur









Na de leerzame lessen van mijn uitstapje naar Friesland, van mijn lijstjes en van de kunstenaar die mij rondleidde op Kasteel de Berckt(en mij ook thuis zijn atelier liet zien), kreeg ik ineens zin om te schilderen... En die zin is er nog steeds!

Eerst heb ik zomaar wat geschilderd op een avond; wat natuur en een vlinder, gewoon even waar ik zin in had. Vervolgens heb ik gefilosofeerd over context; Bart zei tegen me, dat ik hier eens over moest nadenken, omdat dit wel een belangrijk iets lijkt te zijn in mijn manier van doen/werken/beelden maken. Hierover meer in volgende blogs.

Lijstjes









Een herinnering aan de lijstjes die mijn houvast en mijn belemmering waren.
Ik werd er zelf op een gegeven moment gek van; in een gesprek met mijn vriend hebben we samen mijn lijstjes doorgenomen; ik beargumenteerde waarom ik iets opschreef, en zag daarna zelf in, waarom dat eigenlijk niet per se opgeschreven hoefde te worden. Zo hebben we 80% van de lijstjes kunnen schrappen; ik ben me ervan bewust geworden dat het vooral draait om keuzes maken...

Sommige dingen hoef je niet op te schrijven!
- als je ze zó niet onthoud, is het wellicht niet zo belangrijk
- sommige dingen hoef je niet allemaal zelf te regelen of aan te pakken; ga er eens niet achteraan en kijk of anderen het oppakken (bij. bij mijn band of in huis)
- je kunt niet álles doen; beter twee dingen doen en goed afronden, dan aan twaalf dingen tegelijk bezig zijn en niks afronden. Dat is efficienter en je wordt er niet zo moedeloos van :)

Heelal van een autoruit



















Vorige week moest ik optreden met m'n bandje. Bij het afbreken en inladen van de instrumenten naderhand, heb ik een ongelukje gehad met de achterruit van mijn auto.
Mijn drumstel paste net niet in de auto, maar dat wist één van de jongens die meehielp niet; hij gooide de achterklep met een klap dicht...
Mijn drumstel had de klap gelukkig goed opgevangen, de achterruit daarentegen niet.

Ik was allang blij dat het niet mijn drumstel was, en ik was meteen gefascineerd door de duizenden glasdeeltjes die, waarschijnlijk door de vrieskou, mooi in het frame van de ruit bleven hangen en niet de auto invielen.

Ik heb om half 3 snachts nog even wat mooie foto's kunnen maken van de ruit; op dat moment leek het voor mij net het heelal, al die fonkelende glasscherfjes!

Ik heb, samen met mijn vader, de ruit gerepareerd; een vriend van hem is een fervent verzamelaar van onderdelen van Volkswagen Golf... Ik keek mijn ogen uit toen we bij hem aankwamen om een ruitje uit te zoeken: óveral lagen auto's! Kapot, in onderdelen, begroeid met mos, op elkaar gestapeld... Een doolhof in de vorm van een autokerkhof! Om aan te geven hoe groot het was: alleen al in oud ijzer is die verzameling een half miljoen waard...
Een prachtige plek; ik hou hem in gedachten voor de toekomst; ik zou er graag eens een nacht rondzwerven en filmen...

Landschapslijnen









Een lijn, recht of niet, is in staat een landschap te suggereren.
Eén lijn maak van een geheel, twee delen.
Een lijn heeft te maken met balans; het is de perfecte grens tussen twee delen,
én de plek waar de delen samenkomen.

Een landschap is opgebouwd uit één, of meerdere lijnen.
De balans, in een landschap, in iemands leven of in een beeld, is de perfecte compositie van één en meerdere lijnen.