woensdag 29 september 2010

Natuur













Deze foto's heb ik gemaakt in de omgeving van school. Ik vind het leuk om te fotograferen in
de natuur, en experimenteer graag met fotografie. Even een wandeling, of een dag het bos in...
Dan zie ik echt vanalles om me heen.







donderdag 23 september 2010






Mijn onderzoek beweegt zich momenteel rond de begrippen natuur, netwerken, kringlopen, verbinding, surplusses en beweging.

Alles staat in verbinding met elkaar: via een bron wordt energie/materiaal/leven naar alle uithoeken vervoerd. In de natuur gebeurd dit via aderen, rivieren, bladnerven, takken, draden... ze vormen een constructie, een stuctuur: een kringloop, delta, web, blad, boom, levend wezen, de kosmos... alles beweegt via een structuur van hier naar daar; er zijn netwerken in alle vormen en maten.

De structuren van netwerken ontstaan door invloed van tijd en omgeving. Mensen echter, dwingen hun omgeving vaak in een bepaalde structuur: zo ontstaan geforceerde netwerken: de infrastructuur van wegen, tunnels, kanalen, elekrticiteit, riolen, buizenstelsels, satellieten...

In de natuur zien we vaak dat een netwerk ook de eigenschap van een kringloop heeft, of deel is van een kringloop: een oneindige beweging die zichzelf in stand houdt door zichzelf te scheppen, te voeden, te vernietigen en weer opnieuw te scheppen.

De mens creeert daarentegen vaak netwerken die niet oneindig zijn, maar op een gegeven moment in verval raken. De resten van het netwerk worden weer hergebruikt, echter; ze worden meestal nooit VOLLEDIG hergebruikt, waardoor er een rest ontstaat.

De rest noemen we afval. Afval bestaat uit recyclebaar afval en niet-recyclebaar afval. Recyclebaar afval dat steeds oneindig opnieuw kan worden hergebruikt, en recyclebaar afval dat meer en meer waarde verliest en uiteindelijk niet-recyclebaar afval wordt. Mij gaat het om dat afval, dat niet meer opnieuw in zijn volledige waarde terugkeert in een netwerk. Hoe je het ook wendt of keert; wij houden iets over waar we niks mee kunnen en gooien dat op een hoop, een hoop die - hier kunnen we zeker niet onderuit - nu echt te groot aan het worden is: de surplusses.

Deze woorden gezegd hebbende, begrijp je misschien waarom ik graag in/met de natuur werk, dat ik afval interessant vind, en netwerken en beweging. Ik ben nog op zoek naar de woorden om mijn diepere drijfveer, mijn diepere onderzoeksvraag te verwoorden, maar wellicht voel je hem al aan. Ik voel hem wel, maar wil nog even wachten deze te verwoorden.

In principe staat in mijn onderzoek de mens buiten, of lijnrecht tegenover, de natuur: ik doel hiermee op de mensheid die een vernietigende kracht heeft op de planeet waarop we leven, er zijn uiteraard ook mensen die hieraan niet proberen mee te doen - al worden we allemaal meegesleurd - maar de meerderheid is toch bepalend in dit geval, in dit onderzoek, op dit moment.

"Wat mij het meest ergert is niet,
dat er rijken en armen bestaan,
het is de verspilling”.
Moeder Theresa

Een nieuw tijdperk in mijn hoofd

Het begin, van een nieuwe periode.

Vrijheid, onderzoek, avontuur.
Ik begin mijn reis nu pas echt, voor mijn gevoel.
Ik duik in mezelf, en voel dat het goed is.
Ik ben alleen nu, maar verre van eenzaam.

Een rode draad, wordt steeds duidelijker.
Het onderzoek wordt steeds interessanter, alsof iets me duwt om verder te gaan.
Dingen opmerken, schrijven, vanalles en nog wat denken, en maken, doen.
Van deze plek naar die, van hier naar daar; een prachtige chaos...

Zwaar. Zo voelt 't soms ook. Ik merk dat ik beweeg en leef; soms weg van oud en vertrouwd.

De tweestrijd zal er altijd blijven, de balans tussen oud en nieuw is de scheidslijn.
Hoever kan ik gaan? Zo ver als ik wil. Wie gaat er mee?
Degenen waarmee, constant genoeg, voortdurend een wisselwerking gaande blijft?
Het is zoals het is,
het gaat zoals het gaat,
het komt zoals het komt.

woensdag 2 juni 2010

Treehouse







Waarom leven wij zoals we leven?

Ons leven draait om geld, we staan op met het idee om die dag te werken aan onze weg naar meer materiele rijkdom. Bij alles wat we doen vinden we de achterliggende gedacht dat we er zelf 'rijker' van worden. Omdat iedereen meer wil dan dat hij heeft, zal deze planeet nooit iedereens honger naar meer kunnen stillen. De kloof tussen rijk en arm, of tussen machthebbers en slaven, zal alleen maar groter worden.
Doordat geld wordt uitgeleend op basis van leenstelsels, zullen schulden zowel bij de gewone mens (slaaf) als bij de overheden en machthebbers daarachter alleen maar toenemen. En als we blijven geloven dat wij het recht hebben om de baas te spelen over alle levensvormen op deze planeet (flora en fauna), zullen wij haar met disrespect blijven behandelen, afval blijven creeeren en uiteindelijk onze eigen atmosfeer en leefomgeving zodanig vervuilen dat we er zelf niet meer in kunnen leven.
Kan dat niet anders?

Het boeddhisme heeft hierover een aantal inspirerende levenslessen. Ze zien de wereld niet als een tijdbalk met een begin en einde, maar als een doorlopende levenscirkel, waarin ieder levend wezen zijn plaats heeft en door middel van eigen daden zelf in de hand heeft hoe zijn of haar leven zal lopen, alvorens het weer wordt opgenomen in de overkoepelende cirkel van het leven. Wie goed doet, goed ontmoet. Ze proberen hun leven in te vullen met juist gedrag, juist handelen, juist denken en juist 'zijn', en dan niet volgens vage goddelijke maatstaven, maar volgens de onontkoombare wetten van de natuur, waar wij als levende wezens net zo min onderuit kunnen als alle andere levende wezens op aarde, zeker niet door te geloven in een almachtige door machthebbers gecreeerde god.

Leven in het hier en nu, heeft veel meer te bieden dan vluchten naar het verleden of hopen op een betere toekomst. Accepteer wat er nu is, en haast je niet weg van het huidige moment. Verlang niet naar meer, maar accepteer wat het nu je te bieden heeft. Er zal een wereld voor je opengaan.

Wanneer mensen zich bewust zouden worden van hun irreele verlangen naar meer, hun verlangen naar materiele rijkdom en hun ontevredenheid over het hier en nu, zouden ze het los kunnen laten en intense levensvreugde kunnen vinden in het levens zoals het 'is'. Wanneer we zouden begrijpen dat er nooit een einde der tijden komt, maar dat de era's zich om de zoveel tijd blijven herhalen omdat het leven nu eenmaal als een cirkel is, zouden we een heel andere kijk krijgen op deze wereld, we zouden zien dat deze levenscirkel niet goed of slecht is, maar dat deze er gewoon 'is'.
We maken het onszelf zo moeilijk door te denken dat we steeds meer nodig hebben om gelukkig te zijn, we zouden los moeten kunnen laten, dan zouden we balans vinden.
Life's a journey not a destination. We kunnen nooit verdwalenin het leven: we weten immers niet waar we heen gaan. Vind je geluk in het zoeken, in het avontuur, in het ontdekken van dingen...het gaat niet om de eindbestemming! Dat is immers de dood, dat staat vast. We lopen blind rond, kijken niet wat er allemaal om ons heen gebeurt in ons leven, we wachten onze dood gewoon af. Wordt wakker! Het leven is hier en nu!

Leven: zonder geld als doel, als reden, als hoop, als verlangen, en zonder enige vorm van afval te creeeren. Laten we eens proberen of dat lukt: geen geld, geen afval.

Treehouse project: een alternatieve levensvorm waarin mensen zelfvoorzienend kunnen leven in een kleine groep, gebruikmakend van alles wat moeder aarde ons heeft gegeven. Er is genoeg voor iedereens behoefte, niet voor iedereens hebzucht. Iedereen kan een steentje bijdragen aan de levensvreugde van de groep en aan de eigen persoonlijke verrijking door actief de dag door te brengen in dienst van de groep op een dusdanige manier dat ze er zelf door verrijken. Het gaat er immers niet om wat je doet op een dag, maar hoe je het beleeft. Als je ieder moment intens beleeft, is het niet van belang wat je bezigheid op dat moment is. Meehelpen met huishoudelijke taken, fysieke arbeid verrichten, kennis vergaren over de wereld om ons heen en deze kennis overdragen aan de groep, bezig zijn met spirituele zaken of bijdragen aan de ontspanning van de groep, dit alles met in het achterhoofd het bereiken en behouden van de balans tussen flora en fauna (incl. de mens). Dit is immers wat nodig is voor een rijk leven.

Als iedereen zich in dienst van de groep zou kunnen opstellen, en het helpen van anderen zou kunnen zien als het hoogste goed, als iedereen zou begrijpen dat een ander helpen jou het gelukkigst maakt van al, dan zou deze planeet een mooie plek zijn.

Utopie of reele mogelijkheid? Ik denk dat er altijd mensen zullen zijn die de macht willen grijpen omdat ze denken dat dat beter is voor iedereen - maar vooral voor henzelf - dus zolang er ook maar een paar mensen op deze wereld zijn die hun ego niet aan de kant kunnen zetten, zal deze droom een droom blijven. Maar... hopelijk zullen in de toekomst steeds meer mensen hun eigen hart volgen, en niet dat van hun baas. Hoe meer mensen dat doen, hoe meer gelukkige mensen er zullen zijn, wie weet zal dit ooit de meerderheid worden, zodat mensen die bezeten zijn van hun ego langzaam door de evolutie worden weggecijferd... ooit.